Google Pixel 11 Pro XL uwalnia od myślenia (opinia)

Słodki powrót do beztroski

Nie oszukujmy się, sucha benchmarkowa wydajność Google Pixel 11 Pro XL nie stawia go na równi z topowymi telefonami o zbliżonej cenie. Magia najeżonych AI aparatów również minimalnie ustępuje topowym konkurentom z około calowymi matrycami. Dla kogo więc jest cały ten Google Pixel i dlaczego warto jednak do niego dopłacić?

Przede wszystkim dla osób, które chcą spokoju i beztroski. Zapewnia ją m.in. aż 7 lat wsparcia aktualizacjami systemu, a więc aż do sierpnia 2033 roku. Podobne liczby oferuje tylko Apple, wcześniej bardziej realną wysyłką nowych systemów, niż sztywnymi deklaracjami, teraz 5 lat ma z unijnego przymusu, ale i tak daje więcej.

Druga sprawa to brak zbędnych rozpraszaczy. Jeśli nie zainstalujesz ich sobie sam, Android w wersji oferowanej przez Google'a cechuje się minimalizmem i brakiem niechcianego oprogramowania. No i trzecia sprawa zdjęcia i wideo - choć może nie jest aż tak spektakularnie, jak w przypadku topowych konstrukcji chińskich producentów, Google Pixel 11 Pro XL to okolice pierwszej piątki najlepszych foto-telefonów w historii.

Sprzęt zrównuje się z iPhone'ami i pokonuje Xiaomi, nie wspominając nawet o Samsungu, a cały ten pstryczek w nos na górze tego rozdziału to jedynie tęsknota za maksymalizmem. Kiedyś można było łatwo wskazać najlepszy telefon na rynku, teraz to niemal niewykonalne, a pozycjonowanie lekko niżej w danej kategorii absolutnie nie przekreśla żadnego z flagowych telefonów.

Zacznijmy od zarzutów, czyli wydajność

Kwestia wydajności procesora w smartfonach z serii Pixel od lat stanowi jeden z najgorętszych tematów w świecie technologii. W modelu Pixel 11 Pro XL zadebiutował układ Google Tensor G6, wytwarzany w 3-nanometrowym procesie litograficznym (podobnie jak przed rokiem). Tym razem inżynierowie Google zdecydowali się jednak na bardzo nietypową architekturę procesora głównego oraz całkowitą zmianę dostawcy układu graficznego.

Nowy Tensor G6 porzuca tradycyjny układ ośmiordzeniowy na rzecz konfiguracji siedmiordzeniowej. Mimo fizycznego usunięcia jednego rdzenia, w porównaniu do poprzednika, wszystkie siedem pozostałych jednostek obliczeniowych taktowane jest znacznie wyżej. Według deklaracji Google'a przekłada się to na około 20-procentowy wzrost ogólnej wydajności procesora oraz aż 50-procentowy skok mocy obliczeniowej układu NPU odpowiedzialnego za operacje sztucznej inteligencji.

W testach syntetycznych CPU Tensor G6 notuje największy skok wydajnościowy w historii autorskich układów Google'a... ale co z tego. Pod względem czystej mocy obliczeniowej procesor ten wciąż BARDZO wyraźnie ustępuje flagowym jednostkom konkurencji, takim jak Qualcomm Snapdragon 8 Elite, najnowszym układom MediaTek Dimensity czy chipom Apple'a, plasując się co najwyżej w dolnych rejonach segmentu premium, albo w wyżynach średniej półki.

Jeszcze ciekawiej prezentuje się sytuacja z układem graficznym (GPU). Google zrezygnował z dotychczasowych rozwiązań na rzecz jednostki IMG CXTP-48-1536 dostarczanej przez firmę Imagination Technologies (znaną w przeszłości z układów PowerVR). To niszowy wybór i to z dramatycznymi konsekwencjami. Wybrany przez Google'a układ nie obsługuje sprzętowego śledzenia promieni (Ray Tracing), a pomijając nawet współczesne bajery, 3DMark pokazuje, że Tensor G6  ma wydajność graficzną na poziomie leciwego już Snapdragona 8 Gen 2 z 2022 roku.

I to by było nawet jeszcze do przełknięcia, gdyby taka wydajność była realizowana w trybie ciągłym. Niestety procesor bardzo szybko łapie zadyszkę i uruchamia się tzw. throttling, czyli ograniczanie wydajności procesora, by ten się nie przegrzał. W dodatku z tych dramatycznych - do około 40% pierwotnej wydajności, a do 50% po zaledwie 3 minutach.

W skrócie, nie jest to telefon dla zapalonego gracza, ani też narzędzie do montowania mobilnie dużych projektów wideo (przy materiale 360 stopni w końcu telefon mi się wyłączył). Z drugiej strony, nowy Pixel jest wyraźnie chłodniejszy od poprzednika. I chyba Google szedł tu kluczem, by nie irytować już więcej temperaturą.

I gdy już chce się na to wszystko marudzić, okazuje się, że w codziennym użytkowaniu Pixel 11 Pro XL jest wyraźnie bardziej żwawy od poprzednika, ma lepszą łączność, a procenty baterii znikają znacznie wolniej (o czym za chwilę). 

Warto w tym miejscu przy okazji nadmienić, że zmieniły się zasady dysponowania pamięcią i cenami urządzeń. Teraz już nie dostajemy 16 GB RAM w każdym wariancie, a jedynie w modelach 512 GB i 1 TB. Nie ma już co prawda wariantu 128 GB, ale bazowy 256 GB dostał 12 GB RAM.

Bateria - Google ma się czym chwalić

Nie wiem jak oni to zrobili, ale zmniejszając pojemność z 5200 mAh do 5115 mAh nowy Pixel wyciąga o nawet 50% dłuższy czas pracy od poprzednika. Nie ma tutaj akumulatora krzemowo-węglowego, więc wszystko tkwić musi w nowym procesorze i oprogramowaniu. Swoje też musiał dołożyć poprawiony ekran z adaptacyjnym odświeżaniem LTPO OLED (1-120 Hz), ale mimo wszystko... no szok. Google Pixel 10 Pro XL trzymał u mnie typowo dzień, ale na wyjazdach domagał się w drugiej połowie dnia ładowarki.

Google Pixel 11 Pro XL nie umiem zajechać w dobę bez jakichś specjalnych zabiegów i doskonale nadaje się na beztroskie wyjazdy zagraniczne. Nie mordują go też aż tak bardzo gry, no a w Whiteout Survival gram codziennie od czasów pandemii. Ku mojemu zdziwieniu, telefon trzyma dłużej nawet niż np. uwielbiany przeze mnie Vivo X300 Ultra o pojemniejszym akumulatorze 6000 mAh.

Zadowalające jest też ładowanie - dostajemy do 45 W, ale z innym scenariuszem ładowania niż przed rokiem i od zera do 78% naładujemy telefon w zaledwie pół godziny, a do pełna w godzinę (ponad godzina i 20 minut w poprzedniku). Tak to można funkcjonować.

Do tego rewelacja - ładowanie bezprzewodowe 25 W i magnetyczny ring niczym w iPhone'ie. Akumulator ma też zadowalającą żywotność, bowiem co najmniej 80% pojemności będziemy mieli do aż 1000 cykli ładowania.

Warto tutaj dodać, że tryb "Extreme" szybkiego ładowania włącza się przez menu szybkich skrótów, ale jak zmierzyła GMSArena to różnica 5% w 30 minut (78% zamiast 72% naładowania), a przy pełnym cyklu ładowania od zera do pełna oszczędzamy zaledwie 3 minuty i można machnąć ręką na to turbo.

Zdjęcia i wideo to kolejny już raz argument za zakupem

Zacząć należy od kształtu wyspy aparatów, która w moim odczuciu jest tą idealną, z dużą ilością miejsca dla palców i brakiem chwiania się telefonu na obiektywach, gdy leży na stole.

Aparat główny ma 50 Mpix, przysłonę f/1.68, ogniskową 25 mm i nawet sporawą matrycę 1/1.3 cala, z pikselami o rozmiarze 1.2 mikrometra, wielokierunkowym autofokusem Octa PDAF oraz optyczną stabilizacją obrazu. Do tego mamy aparat z teleobiektywem 48 Mpix, o przysłonie F/2.8 i ekwiwalencie ogniskowej 106 mm (zoom 5x), z większą niż poprzednio matrycą 1/1.95 cala, uzbrojony w Quad PDAF i OIS. Tylne trio uzupełnia aparat ultraszerokokątny 48 Mpix z przysłoną F/1.7, polem widzenia 123 stopnie, sensorem 1/2.51 cala, Quad PDAF i trybem makro. Ten oręż uzupełnia przedni aparat do selfies aż 42 Mpix, z przysłoną F/2.2, bardzo szerokim polem widzenia 103 stopnie i autofokusem z Dual PD. Całość wspierana jest przez wielostrefowy laserowy czujnik autofokusa (Multi-zone LDAF) oraz czujnik widma i migotania.

Efekty? Miazga. Zdjęcia z głównego aparatu cechują się przetwarzaniem sygnału przypominającym analogową kliszę, z bardzo dużą szczegółowością i przyjazną strukturą ziarna. Tym kiedyś brylowały iPhone'y, a teraz staje z nimi razem Pixel w kontrze dla wypolerowanych zdjęć z azjatyckich telefonów. Telefon zachwyca odwzorowaniem tonów kolorów skóry, celną ekspozycją i wysoką dynamiką tonalną. Byle tylko nie używać zoomu 2x, który jest realizowany cyfrowo.

Zachwyca też zoom optyczny, który wyraźnie zyskał dzięki nowej matrycy, dając dostęp zarówno do zdjęć przybliżonych 5x, jak i nawet 10x, które są nieporuszone i świetnej jakości nawet w trudnych warunkach oświetleniowych. I tylko szkoda, że minimalna odległość ostrzenia jest tak duża, bo aż chce się tym instrumentem robić przybliżenia makro.

Coś tam mi nawet wyszło również i z makro, co widać w dołączonej galerii, ale dla asekuracji używałem manualnego ostrzenia z widocznymi na ekranie obszarami ostrości. No i mamy też Pro Zoom 120x wspomagany AI. Choć surowy kadr przy 120x jest w praktyce nieczytelną plamą pikseli, algorytmy AI zrekonstruują z niego zaskakująco czysty i użyteczny obrazek. Ale czy to nadal zdjęcie, sam już nie wiem... no raczej nie.

Zakres zoomu (ostatnie zdjęcie po i przed użyciem AI dla 120x):

Wyostrzanie AI:

Aparat ultraszerokokątny najbardziej mi się sprawdzał przy wideo, ale zdjęcia też są imponujące, o ile damy popracować algorytmom. Surowe zdjęcia 50 Mpix pozostawiają trochę do życzenia. To wyraźnie mniejszy sensor niż głównego aparatu w trudnych warunkach oświetleniowych nie jest aż tak dobry w odwzorowaniu cieni, które potrafią być nieco wyblakłe / pastelowe. No i został jeszcze jeden aparat - ten do selfies, o obłędnie szerokim kącie.

Przedni aparat:

O ile jednak w zeszłym roku pokazywał on przewagę nad tym w iPhone 17, to teraz te różnice powoli się zacierają. Nie zrozummy się jednak źle, to wciąż jeden z moich ulubionych na spotkaniach ze znajomymi, robiący piorunujące wrażenie np. w zestawieniu z Vivo X300 Ultra.

Fotografia podróżnicza:

Robienie zdjęć podczas imprez okolicznościowych znacząco usprawnia funkcja Magiczne Ujęcie. Po naciśnięciu spustu migawki telefon rejestruje krótki klip wideo oraz serię zdjęć, a następnie sztuczna inteligencja automatycznie wybiera najlepsze ujęcia, samodzielnie je kadruje, prostuje horyzont, usuwa rozmycie ruchu i zapisuje gotowe, perfekcyjne fotografie w galerii, poprawiając m.in. ostrość twarzy osób znajdujących się na drugim planie. Beztroska na całego.

Tryb portretowy doskonale nadaje się do zdjęć produktowych:

Sam bacznie przyjrzałem się przede wszystkim trybowi portretowemu. O ile w przypadku fotografowania ludzi jego zastosowanie jest oczywiste, to dodatkowo stanowi on doskonałego kompana do efektownej fotografii produktowej. Pixel stanął tutaj na wysokości zadania, dostarczając naturalne przejścia, bez artefaktów i jednocześnie pięknie wyodrębniając z rozmytego tła interesujący nas obiekt. Zdecydowanie jest to telefon dla każdej osoby sprzedającej coś w sieci, a nie tylko dla portrecistów.

Zdjęcia nocne:

W kwestii wideo u Google'a było kiedyś znacznie słabiej niż u Apple'a, ale to dawno i nieprawda. Mamy tutaj chmurowy tryb boost, który za pomocą naszej paczki internetu i AI potrafi poprawić nawet najbardziej rozdygotane wideo. Zarówno główny aparat, jak i nawet telezoom są zaskakująco dobre przy materiałach nocnych, a pomarudzić nocą można tylko na ultra szeroki kąt. Tak naprawdę w wideo, które tutaj sięga nawet zbędnego 8K, najbardziej liczy się stabilizacja obrazu (zaraz po mikrofonach, które są tutaj skuteczne). No i jest bardzo dobrze, ale nadal widać szarpnięcia, gdy idziemy kręcąc wideo. A już na przybliżeniach, trzeba się trochę pogimnastykować, by wideo było idealnie płynne, bez szukania pomocy w AI. W moim odczuciu granica między Apple'em a Google'em zaczyna się powoli zacierać. Kiedyś Google był wyraźnie lepszy w zdjęciach, ale słabszy w wideo, a teraz różnice są coraz mniejsze... choć wciąż widoczne.

Aha, bo to bardzo przydatne, Pixel 11 Pro XL otrzymał tryb promptera, który wyświetla przygotowany wcześniej scenariusz tekstowy na ekranie tuż pod obiektywem przedniego aparatu, ułatwiając nagrywanie vlogów bez odrywania wzroku od obiektywu. Ponadto system pozwala na grupowanie nagranych klipów wideo w dedykowane foldery projektowe, co przyspiesza organizację materiału przed montażem. I jeszcze żeby tej mocy obliczeniowej było ciut więcej na te montaże. Bo dać się da, ale chwila na topowym Snapdragonie albo na iPhonie (nawet 17 Pro Max, a nie 18stce) i można wręcz odnieść wrażenie, że ktoś nas oszukał.

Nowości w interfejsie i legenda czystego Androida

Gdy pierwszy raz bierzesz Pixela do ręki, wbrew obiegowym opiniom nie znajdziesz tam 3 ikon na krzyż i wszystkiego nie trzeba doinstalowywać samodzielnie. Ten legendarny już "goły Android" jest tak naprawdę równie kompletny jak iOS. Ze sklepu Play wciąż jest co pobierać, ale podstawą funkcjonalnością doskonale zaopiekował się sam Google.

Chyba najbardziej zadziornym akcentem nowego telefonu jest niewielka, dodatkowa dioda RGB na wyspie aparatów. Mijają tygodnie, a ja o niej zupełnie zapomniałem. Być może za rzadko trzymam telefon ekranem do stołu - pomyślałem - gdy jednak wszedłem do ustawień okazało się, że dodatkowy sprzęt służy do zaledwie 2 rzeczy. Pierwsza to mruganie, gdy rozmawiamy z asystentem Gemini, dura zaś pozwala na kolorowe mruganie, gdy dzwonią ulubione kontakty. W skrócie bajer z tych zbędnych.

Interfejs telefonu jest bardzo estetyczny, a kolory belek menu automatycznie dostosowują się do zastosowanej przez nas tapety. Android 17 przynosi możliwość pracy aplikacji w okienkach i przypinania ich jako bąbelki do brzegu ekranu. Coś jak dawne powiadomienia z Messengera, czyli pierwsza rzecz, którą wyłączałem.

Menu:

Na i ile tylko pozwala na to Unia Europejska, telefon jest przesiąknięty integracjami z Gemini. I jakoś specjalnie mi to nie przeszkadza, bo prywatnie ostatecznie trzymam się właśnie usługi Google'a. Szkoda tylko, że już nie ma darmowego Google AI Pro na 12 miesięcy od zakupu, lecz jedynie na 6 miesięcy. Warto też przypomnieć, że dzięki Quick Share telefon jest w pełni zgodny z Apple AirDrop i międzysystemowe przesyłanie zdjęć i innych plików bez kompresji nie jest już problemem. Podobnie wygląda pierwsza konfiguracja telefonu, gdzie jak w iPhone'ach wita nas nawet ta sama tapeta, co w starym telefonie czy nieprzerwana korespondencja w wiadomościach.

Chyba jednak największą zaletą Pixeli jest brak przekombinowania. Osoby, które przechodzą na Pixela z innych telefonów z systemem Android z reguły nie mają problemów z odnalezieniem się, a podczas migracji danych dodatkowo odznaczają zbędne aplikacje do transferu, dostając wyjątkowo żwawy i nieprzeładowany interfejs. Użytkowników cieszy też ogrom dostępnych w ustawieniach kontrolek, pozwalających na doprecyzowanie, jak ma działać ekran blokady czy wybrać stałą widoczność kontrolek odtwarzacza w panelu powiadomień. Jest z jednej strony bardzo schludnie i minimalistycznie, z drugiej zaś nieprawdopodobnie kompletnie. Dla mnie miłą niespodzianką okazała się działająca w Chinach funkcja VPN dostarczana bezpłatnie przez Google'a, akurat wtedy, gdy dwa płatne przestały działać na drugim telefonie.

Podsumowanie

Google Pixel 11 Pro XL zastąpił mi w codziennym użytkowaniu 10 Pro XL. Zaowocowało to z jednej strony bardziej wnikliwym doszukiwaniem się różnic, z drugiej zaś przyniosło pytania, czy są one na tyle istotne, by robić z tego urządzenia zupełnie nowy model.

Jestem rozczarowany kontynuacją miernej wydajności CPU i GPU, no i zaczynam trochę wątpić, czy faktycznie w tym 7. roku wsparcia technicznego ten telefon będzie się nadal nadawał do beztroskiego użytkowania. Już teraz odczuwam niestety braki mocy przy montażu wideo. Duże projekty odbijają się od sprzętowego spowalniania pracy, by telefon nadal był przyjemnie chłodny.

Z drugiej strony, Google bardzo mocno zapunktował zarówno czasem pracy, który jest dłuższy nawet niż w telefonach z bateriami 6000 mAh (jak Vivo X300 Ultra), jak i czas ładowania udało się producentowi ekstremalnie skrócić. A są to argumenty z tych poważnych. Do tego telefon pracuje wyraźnie chłodniej od poprzednika.

Jakość zdjęć i filmów to absolutne rynkowe wyżyny, które biją każdego Samsunga czy Xiaomi i zwyczajnie zachwycają. Google Pixel 11 Pro XL to tym sposobem doskonały kompan dla podróżnika, influencera, rodzica czy sprzedawcy na OLX, a funkcja promptera dla przedniego aparatu sprawia, że nagrywanie vlogów jest jeszcze prostsze niż do tej pory. Nie bez znaczenia jest tutaj też pierścień magnetyczny (wprowadzony wraz z poprzednią generacją), będący furtką do całego zatrzęsienia akcesoriów zarezerwowanych do tej pory głównie dla iPhone'ów.

Gdyby Google Pixel 11 Pro XL miał topowego Snapdragona czy MediaTeka, nie byłoby redakcji, która zeszłaby z oceną końcową poniżej 9/10. I teraz mam dylemat, bo nie są to w dodatku telefony tanie. Pixele nieustannie polecam nawet swoim bliskim, a nowy model ma szybsze ładowanie i znacznie dłuższy czas pracy od poprzednika - trudno o coś ważniejszego. Dla normalnego użytkownika to może być telefon 10/10, ale rozumiem (z autopsji), że niektórym tutaj zabraknie mocy do szczególnych zastosowań.